Omgaan met conflicten op je werk
Uit onderzoek van het NSvP van najaar 2001 is gebleken dat bij één op de negen wao’ers een conflict ten grondslag lag van hun uitvallen. Daarom is het noodzakelijk dat er meer aandacht komt voor de arbeidsverhoudingen: een goede werksfeer en sociale steun in de organisatie zijn belangrijk. Met name door sociaal-emotionele problemen kunnen mensen behoorlijk in de war raken. De heer Dierendonck, universitair docent arbeids-en organisatiepsychologie heeft dit onderzocht en hij stelt:
‘Het is moeilijk na te gaan wat er precies gebeurt, want mensen die er mee te maken hebben, vertonen vaak vermijdingsgedrag. Bij een conflict stekken ze hun kop in het zand. Het gaat vaak al langere tijd niet goed, bijvoorbeeld door een reorganisatie of door nieuwe mensen op een afdeling. Totdat er een conflict ontstaat. Men heeft het gevoel geen controle meer te hebben op het eigen functioneren en raakt in de rol van de slachtoffer. Snel ingrijpen is dan geboden, maar door onkunde, desinteresse of onvermogen raakt de werknemer van de wal in de sloot. Ondertussen begint de werknemer te malen en maakt zich steeds meer zorgen. De ziekteverschijnselen stapelen zich op en escaleren: spanning, slapeloosheid, depressiviteit en soms zelfs lichamelijke klachten. Vanaf dat moment is de werknemer ziek. Maar beter wordt hij niet, want de oorzaken van zijn problemen worden niet aangepakt. Het burnout-syndroom krijgt zo alle kans om zich te ontwikkelen.
Daarom moet de leiding er snel bij zijn om conflicten, onbegrip en onvrede uit de wereld te helpen. Grote organisaties hebben systemen opgebouwd met maar weinig individuele aandacht. Die is namelijk arbeidsintensief en kostbaar. Managers zijn de eerst aangewezen om aan de bel te trekken, maar zij hebben nauwelijks tijd om pro-actief op te treden. Personeelsmanagers en bedrijfsartsen zijn de tweede verdedigingslinie, maar zij zitten vaak te ver weg voor een goed zicht. Arbo-artsen kunnen ook wat betekenen in deze, maar zij zijn meestal beperkt door heel minimale contracten die zijn afgesloten met de werkgever. Tegenwoordig worden vaak mediators ingehuurd om met de conflicterende partijen weer een werkbare situatie te creëren. Als het niet geheel duidelijk is welke problemen het tijdelijk minder functioneren veroorzaken, verdient het aanbeveling om er een counsellor bij te betrekken. Hij onderzoekt samen met de werknemer de aard en de ernst van problemen. De werknemer neemt verantwoording voor zijn eigen situatie en kiest mogelijkheden om de gevoelde problemen op te lossen of behapbaar te maken.
Het is aan de leidinggevende om deze personele problemen tijdig te signaleren en de juiste interventie te plegen, zodat de goede werksfeer en sociale steun behouden blijft binnen de organisatie.’